Showing posts with label கல்வி. Show all posts
Showing posts with label கல்வி. Show all posts

Tuesday, August 07, 2012

சந்தர்ப்பவாத அப்பாடாக்கர்கள்.


முன் அறிவிப்பு:

இப்பதிவு எந்த ஒரு தனி நபரையோ அல்லது குழுமத்தையோ, வலைப்பதிவரையோ குறிப்பிட்டு எழுதப்படவில்லை, வலைப்பதிவுகள், ஊடகங்கள், மற்றும் மக்கள்,சமூகம் ஆகியவற்றின் பொதுப்புத்தி சார்ந்த கருத்தாக்கங்களின் மீதான எனது அவதானிப்பினை வெளிப்படுத்தவே இப்பதிவு.

யாரேனும் தங்களுக்கும் இப்பதிவின் கருத்திற்கும் தொடர்பிருப்பதாக நினைத்தால் அது அவர்களின் கற்பனையே, ஏன் எனில் இப்பதிவில் உலகமகா கருத்து என்ற "வஸ்து" எதுவும் இல்லை, முழுக்க மொக்கையாக கூட இருக்கலாம்.

எனவே விருப்பமில்லாதவர்கள் இம்முன்னறிப்புடன் வெளியேறிவிடலாம், இதனை அனைவரும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் எனக்கு கிஞ்சித்தும் இல்லை. திறந்த மனதுடன் அனைத்து கருத்தினையும் அவதானிப்பவர்கள் மேற்கொண்டு வாசிக்கலாம்.நன்றி!
**************

வழக்கமாக அல்லது பெரும்பாலும் அல்லது அனேகமாக பதிவர்கள் எப்படி எழுதுகிறார்கள், அவர்கள் நோக்கம் என்னவென்றெல்லாம் விமர்சித்து தனியே என் பதிவில் எழுதி பதிவுகளின் எண்ணிக்கையில் ஒன்றை உயர்த்திக்கொள்வதில்லை.என்ன கருத்தாக இருந்தாலும் சம்பந்தப்பட்ட பதிவுகளுக்கு சென்று துணிச்சலாக அவர்களிடமே தெரிவிப்பேன், வேண்டியவர்கள் ,வேண்டாதவர்கள் என்ற இரட்டை நிலைப்பாடு எல்லாம் கிடையாது, சரி எனப்பட்டால் சரி என்றும் தவறு என்றால் தவறு என்றும் சொல்ல தயங்கியதில்லை. கறுப்பு அல்லது வெள்ளை மட்டுமே நடுவில் சாம்பல் நிறம் என்று மழுப்புவதில்லை.

ஆனால் சமீபகாலமாக உண்மையை எதிர் கொள்ள அச்சப்படும் பதிவர்கள் சிலர் அதனை விரும்புவதில்லை , அவர்களுக்கு தேவையானது எல்லாம் , நல்லப்பகிர்வு , த.ம.9 என ஓட்டும், ஹிட்டும் மட்டுமே. அதை எல்லாம் வைத்து அண்ணா நகரில் வீடு வாங்கவோ அல்லது அடுத்த முதல்வராகவோ ஆக முடியுமா என்று தெரியவில்லை ஆனால் சிலப்பதிவர்கள் ஹிட்ஸ், ஓட்டு என வெறிப்பிடித்து , பொழுது விடிந்தால் செய்தித்தாளில் சம்பவங்களை தேடுகிறார்கள், தொ.காவில் என்ன சிக்கும் என ரிமோட்டை அழுத்தி தேய்க்கிறார்கள், ஏன் எனில் அப்போது தானே பரபரப்பாக எழுதி சூடான இடுகையில் இடம் பிடிக்க முடியும் :-))

சிலர் அவர்களுக்கு காலையில் மலசிக்கல் வந்து அடைத்துக்கொண்டாலும் அரசாங்கம் சரியாக ஆட்சி செய்யவில்லை அதனால் எனக்கு அடைத்துக்கொண்டது என்ற ரீதியில் புகார்ப்பட்டியல் வாசிக்கிறார்கள், அதற்கும் சிலர் உடனே ஓடிவந்து இப்படித்தான் 1947 இல் எனக்கும் அடைத்துக்கொண்டது ஆட்சி சரியாக இல்லைனா அடைத்துக்கொள்ளும் ,நல்ல சமூக விழிப்புணர்வுள்ளப்பதிவு என்று முதுகு சொறிந்து விடுகிறார்கள்.

அப்படியான பதிவைப்பார்த்துவிட்டு சும்மா போகாமல் மலச்சிக்கலுக்கும் அரசாங்கத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம், கொஞ்சம் வெளக்கெண்னை குடிங்க சரியாகிடும்னு சொன்னால் போதும் , என் வயசென்ன தெரியுமா? ,என் அனுபவம் என்ன தெரியுமா? என் புகழ் என்ன தெரியுமா? எனக்கு கருத்து சொன்னவர் என் ஆருயிர் நண்பர் தெரியுமா? என என்ன, என்ன ,என்ன என அவ்வையார் போல நீட்டி முழக்குறாங்க.

என்ன கொடுமை சார் இது, இவருக்கு சொறிந்துவிட்டவர் இவரோட ஆருயீர் நண்பர்னு எனக்கு எப்படி தெரியும்,அப்படியே ஆருயிரோ ,ஓருயிரோவாக இருந்தால் என்ன சொன்ன கருத்து மொக்கையாக இருந்தால் மொக்கைனு சொன்னால் தப்பா சார் ?

முகம் தெரியாத முகமூடியான உன் பின்னூட்டம் வெளியிட்டு உனக்கு மகிழ்வூட்டுவதற்கு எனக்கு விருப்பம் இல்லை, உன்கிட்டே ரேஷன் கார்டு,வாக்காளர் அட்டை ,பாஸ்போர்ட், ஆகியவை இல்லைனு வேற சொல்றாங்க, அடக்கொடுமையே என் பின்னூட்டம் இவர்கள் பதிவில் வருவதால் எனக்கு என்ன மகிழ்ச்சி? அவர்கள் பதிவு என்ன ஒலகப்புகழ்ப்பெற்ற டைம் மேகசினா அதில் என் கருத்து வெளிவந்தால் நான் மகிழ்வுற்று மேகம் ஒன்பதில் மிதக்க :-))

இந்த புண்ணியவான்கள் ,ஜீவா நடித்து வெளிவர இருக்கும் "முகமூடி"படம் கூட பார்க்க மாட்டார்கள் என நினைக்கிறேன் , ஏன் என்றால் படம் பேரு முகமூடின்னு இருக்கு என சொல்வார்களாயிருக்கும்.

மாஸ்க் ஆஃப் தி ஸாரோ, ஸ்பைடர் மேன் , மேட்மன் போன்ற முகமூடி நாயகர்கள் படம் கூட பார்த்திருக்க மாட்டார்கள் என்றே நம்புகிறேன் :-))

ஒரு வலைப்பதிவு தமிழில் வைத்துக்கொண்டால் கடவுளாக நினைத்துக்கொள்கிறார்கள், நான் கடவுளையே விமர்சிப்பவன் இவர்கள் என்ன பெரிய சுண்ணாம்பு விமர்சனத்துக்கு அப்பாற்ப்பட்டவர்களா?

இவர்கள் செய்வதெல்லாம் இது தான் , மாதம் முப்பது நாளுக்கு அறுபது பதிவு என எதையாவது எழுதித்தள்ளிவிட்டு பிரபலப்பதிவர் என சொல்லிக்கொள்வது , நடு நடுவே மானே தேனே போல வெள்ளிக்கிழமை ஆனால் வெளியாகும் ஏதேனும் மொக்கைப்படத்தினைப்பார்த்துவிட்டு விமர்சனம் , படம் எதுவும் வரவில்லை எனில் தொலைக்காட்சியில் வரும் ஏதேனும் ஒரு நிகழ்ச்சியைப்பற்றி, பின்னர் செய்தித்தாள், வார இதழ்கள் என அனைத்தையும் சுட்டுப்பதிவாக்குவது மட்டுமே , ஆனால் அவர்கள் பதிவில் ஏதேனும் ஒரு மாற்றுக்கருத்து சொல்லிவிட்டால் போதும் ஏய் ..ஏய் நான் எவ்வளவு பிரபலப்பதிவர் தெரியுமா..என் பின்னாடி தமிழ்ப்பதிவுலகமே இருக்குன்னு சொல்லிக்கொள்ள வேண்டியது .இது போன்ற அப்பாடாக்கர்களுக்கு தினம் குறைந்த பட்சம் ஒரு பதிவாவது எழுதவில்லை எனில் கை,கால் எல்லாம் உதற ஆரம்பித்து விடும் என நினைக்கிறேன்.

அவ்வப்போது இவர்களுக்கு சமுகப்பொறுப்புணர்வு நவத்துவாரத்திலும் பொங்கிட்டு வந்துவிடும் அது போன்ற சமயங்களில், ஒரு ஆட்டோவில் 10 பேருக்கும் மேல் பள்ளிக்குழந்தைகளை திணித்து அழைத்து செல்கிறார்கள், விபத்து ஆனால் என்ன ஆவது, இப்போது தான் ஒரு குழந்தை பள்ளிப்பேருந்தில் சிக்கி உயிர் இழந்தார், எனவே ஆட்டோ ஓட்டுநர்கள் 5 பேருக்கும் மேல் குழந்தைகளை ஏற்றக்கூடாது என மனசாட்சியுடன் முடிவு எடுக்க வேண்டும்,அரசாங்கம் கடுமையாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என பிரகடனம் செய்து பதிவுபோடுவார்கள் மேம்போக்காகப்பார்த்தால் சமூக அக்கறைப்பீரிட்டது போல தெரிந்தாலும் இதனைக்கட்டுடைத்துப்பார்த்தால் இத்தகைய நிலைக்கு இவர்களே காரணம் என்பது புரியும்,

எப்படி எனப்பார்ப்போம்,

வீட்டுக்கு அருகில் இருக்கும் பள்ளியெல்லாம் தரங்கெட்டப்பள்ளி ,என் அந்தஸ்துக்கு அங்கு என்பிள்ளைகள் படிக்குமா என தூரமாக இருக்கும் ஏதேனும் பணம் பிடுங்கும் பள்ளியில் கொண்டு சேர்த்தது இவர்களே.

பெரிய கட்டிடம், எல்.கேஜில் கணினி , யோகா, குதிரையேற்றம் ,யானை ஏற்றம் முதல் அனைத்தும் கற்றுத்தரும் உலகத்தரப்பள்ளி ,அப்பா, அம்மா ரெண்டு பேரும் முனைவர் பட்டம் வாங்கி இருக்கணும் , பிள்ளைக்கும் பெற்றோருக்கும் நுழைவுத்தேர்வு என ஏகமாக மிரட்டிவிட்டு எக்கச்சக்கமாக நன்கொடை,மாதக்கட்டணம் எல்லாம் வசூலிக்கும் பள்ளியே தரமான பள்ளி என தேடிப்போய் சேர்த்து இருப்பார்கள்.

பின்னர் பள்ளிக்கு போக பேருந்து இவர்கள் பகுதிக்கு வரவில்லை என ஆட்டோவில் அனுப்ப முடிவு எடுப்பதும் இவர்களே, ஏற்கனவே 10 பேர் ஏற்றிச்செல்லும் ஆட்டோவில் 11 ஆவதாக பிள்ளையை இவர்களே திணித்து அனுப்பிவிட்டு ஆட்டோ ஓட்டுநர்கள் 5 பேருக்கு ஏற்றாமல் இருக்க வேண்டும், என்பதும், அரசாங்கம் நடவடிக்ககை எடுக்க வேண்டும் என்பதும் என்ன நியாயமோ தெரியவில்லை.

ஒரு ஆட்டோவில் 10 பேர் ஏற்றி செல்வதை கண்ணால் பார்த்துவிட்டு தானே அதில் இவர்கள் ஏற்றி அனுப்புகிறார்கள், அதற்கு காசும் கொடுக்கிறார்கள், அந்த ஆட்டோ டிரைவர் கழுத்தில் கத்தியை வைத்து மிரட்டியா இவர்கள் பிள்ளையை ஆட்டோவில் ஏற்றி சென்றார் ,இல்லையே.

நாம் தான் விருப்பப்பட்டு ஏற்றி அனுப்புகிறோம், பின்னர் ஏன் புலம்பல், குழந்தைகள் மீது உண்மையான அக்கரை இருக்குமானால் வீட்டுக்கு அருகில் இருக்கும் பள்ளியில் சேர்த்து இருக்க வேண்டும், அல்லது தினம் பெற்றோர்களில் ஒருவர் பள்ளிக்கு அழைத்து சென்று அழைத்து வர வேண்டும்.அதெல்லாம் செய்யாமல் ஆட்டோ டிரைவரையும் அரசையும் திட்ட வேண்டியது.

மேலும் 10 குழந்தைகளை ஏற்றி செல்வதால் கிடைக்கும் வருவாயை 5 குழந்தைகள் ஏற்றி சென்றாலும் தருவதாக ஆட்டோ டிரைவரிடம் பேசி ஏற்பாடு செய்யலாம். குழந்தையின் பாதுகாப்பு முக்கியம் என்றால் கூடுதலாக செலவு செய்ய முன்வர வேண்டும், பிரபல பள்ளிக்கு எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் கட்டணம் செலுத்த தயாராக இருப்பவர்களுக்கு இதெல்லாம் ஒரு செலவா?

அல்லது சிக்கனமாக வீட்டுக்கு அருகில் இருக்கும் பள்ளியில் சேர்த்துவிட்டால் நடந்தே போய்வருவார்கள். துவக்கப்பள்ளிக்காலத்தில் எங்குப்படித்தால் என்ன?அப்துல் கலாம் போன்ற சாதனையாளர்கள் எந்த காண்வென்டில் ஆட்டோவில் போய் படித்தார்? சாதிக்கவில்லையா? ஓரளவு குழந்தைகள் விவரம் வந்த பிறகு தொலைவில் உள்ள பள்ளிக்கு அனுப்பலாமே. அதை விட்டுவிட்டு 3 வயது பச்சிளம் குழந்தையை ஆட்டோவில் 10 பேருடன் திணித்து அனுப்பும் பெற்றோர்கள் ,அரசையும்,ஆட்டோ டிரைவரையும் பொறுப்பில்லாதவர்கள் என விமர்சிப்பது உலகமகா நடிப்புடா சாமின்னு தான் சொல்ல தோன்றுகிறது.

தாம்பரம் பள்ளிப்பேருந்தில் இருந்த ஓட்டையின் வழியே விழுந்து ஒரு சிறுமி இறந்த சம்பவத்தினை ஆராய்ந்தோமெனில் பல மட்டத்திலும் தவறுகள் மற்றும் பொறுப்பற்ற தன்மையுடன் நடந்திருப்பது தெரிய வரும்.

#முதல் குற்றவாளி பள்ளியினை நடத்தியவர்.

#இரண்டாவது குற்றவாளி அப்பேருந்துக்கு மிக சமீபத்தில் தகுதி சான்று வழங்கிய வட்டாரப்போக்குவரத்து அதிகாரி.

இந்தியன் படத்தில் இதனை ஒத்த ஒரு சம்பவம் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருப்பது அனைவருக்கும் நினைவிருக்கும்.

#மூன்றாவது குற்றவாளி அப்பேருந்தினை இயக்கிய ஓட்டுநர், மற்றும் பராமரிப்பாளர்கள், ஒரு ஓட்டையுடன் அட்டையைப்போட்டு மூடி பள்ளிக்குழந்தைகள் கொண்ட பேருந்தினை இயக்க முன்வந்திருக்கவே கூடாது.

பேருந்தில் சீட்டில்லாமல் நின்றுக்கொண்டே ஓட்டு என சொன்னால் அந்த ஓட்டுநர் ஓட்டியிருப்பாரா?

#நான்காவது குற்றவாளி அல்லது பொறுப்பற்ற செயலுக்கு சொந்தக்காரர்கள் அக்குழந்தையின் பெற்றோர்கள். ஆம் அவர்களே தான்.

அவர்கள் இருப்பது முடிச்சூரில் அது மேற்கு தாம்பரம் ,பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து சுமார் 10 கி.மீ இருக்கலாம், அக்குழந்தைப்படித்தப்பள்ளி சேலையூர் ,இது தாம்பரம் கிழக்கில் உள்ளது.

ஏன் அவ்வளவு தூரம் உள்ளப்பள்ளியில் கொண்டுபோய் சேர்க்க வேண்டும், அதுவும் அப்பள்ளியில் எல்.கேஜிக்கு ரூபாய் 40,000 நன்கொடை, ஆண்டுக்கட்டணம் ரூபாய் 30,000 ,ஓட்டைப்பேருந்துக்கு ரூபாய் 10,000 கட்டணம்.

அப்பேருந்தில் ஓட்டையே இல்லை என்றாலும் எல்.கேஜி படிக்கும் 3 வயது குழந்தைக்கு பேருந்தில் தனியே பயணம் செய்யும் பக்குவம் வந்துவிடுமா? சீட்டில் ஏறி அமர்வதே அதற்கு இமயமலையில் ஏறுவது போல அல்லவா இருக்கும்.

மேலும் எதிர் பாராதவிதமாக பிரேக் அடித்தால் கவனமாக பிடித்துக்கொள்ள கூட தெரியாத வயது, ஓட்டை இல்லாத பேருந்தில் பயணித்து இருந்தாலும் இது போன்ற திடீர் நிறுத்தங்களின் போது முன் இறுக்கையில் இடித்துக்கொண்டு மூக்கு, பல் என உடைத்துக்கொள்ள வாய்ப்பு உண்டு, ஏன் மண்டை கூட உடையலாம்.

பெரியவர்களே கூட பேருந்து பயணங்களின் போது இடித்துக்கொள்வதுண்டு, மேலும் மேடுப்பள்ளங்கள், வேகத்தடை என தூக்கிப்போட்டு இருக்கையில் இருந்து குழந்தைகள் விழ வாய்ப்புண்டு, எனவே ஒரு மூன்று வயது குழந்தையை தெரிந்தே தொலைதூரத்தில் உள்ள ஒரு பள்ளிக்கு பேருந்தில் அடைத்து அனுப்புவதே தவறு.

ஏன் முடிச்சூர் அருகில் ஒரு பள்ளிக்கூட இல்லையா,அங்கே அனுப்பினால் படிக்காமல் போய்விடுமா? கண்டிப்பாக துவக்கப்பள்ளியிலேயே பெரிய பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்க வேண்டும் என அக்குழந்தைக்கு ஆசையிருந்திருக்காது.எனவே இது பெற்றோரின் ஆசையே.

எனவே வீட்டுக்கு அருகில் உள்ளப்பள்ளியில் சேர்த்திருந்தாலே இச்சம்பவம் தவிர்க்கப்பட்டிருக்கும்.ஐந்தாம் வகுப்பு வரையில் வீட்டுக்கு அருகில் உள்ளப்பள்ளியில் சேர்த்து படிக்க வைத்தால் கல்வி ஒன்றும் பாழாகிவிடாது.எனவே குழந்தைகளை விவரம் தெரியும் வரையில் தொலைவாக உள்ள இடங்களுக்கு படிக்க அனுப்ப தேவையில்லை.

அரசு சட்டம் இயற்றுவதாக இருந்தால் ,எந்த பள்ளியும் துவக்க நிலை வகுப்புகளில் இரண்டு கிலோமீட்டருக்கு அப்பால் உள்ள மாணவர்களை சேர்க்க கூடாது என்று தான் சட்டம் இயற்ற வேண்டும். இதுவே பாதிப்பிரச்சினைகளை தீர்த்து விடும்.

பின்னர் வருவது பெற்றோர்களின் கடமையாகும், தங்கள் குழந்தைகளின் மீது உண்மையில் அக்கரையும் பாசமும் இருக்குமானால் அவர்களே பள்ளிக்கு கொண்டு சென்று விட்டு அழைத்து வர வேண்டும்.எந்த வித விழிப்புணர்வும் ,பக்குவமும் பெற்றிராத மழலைகளை அடுத்தவரை நம்பி பேருந்திலோ, ஆட்டோவிலோ திணித்து அனுப்ப கூடவே கூடாது.

இதை செய்வதை விட்டு விட்டு நான் பணம் கொடுக்கிறேன் , நீ பொறுப்பாக அழைத்து போக வேண்டும் என தங்கள் கடமையை ,பொறுப்பை பெற்றோர்கள் தட்டிக்கழித்து விடுகிறார்கள், பணத்திற்காக வேலை செய்பவர்களுக்கும் பாசத்துடன் கவனித்து செய்வதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.எவ்வளவு பணம் கொடுத்தாலும் பாச உணர்ச்சியையும்,பொறுப்புணர்வையும் ஒரு மூன்றாம் மனிதரிடம் உருவாக்கிவிட முடியாது. அவர்கள் எந்திரத்தனமாக கடமைக்கு என்று வேலை செய்யவே முற்படுவார்கள் என்பதை பொறுப்புள்ள பெற்றோர்கள் உணர வேண்டும்.

************
பின்குறிப்பு:

இப்பதிவினைப்படித்துவிட்டு என்னை திட்ட நினைப்பவர்களும், பாராட்ட நினைப்பவர்களும் தாராளமாக தங்கு தடையின்றி செய்யலாம், எனக்கு கனியும்,காயும் ஒன்றே,கனியிருப்ப காய்க்கவர்ந்தற்று என்றெல்லாம் வேதாந்த விசாரம் எல்லாம் பேசமாட்டேன். ஏன் எனில் தேங்காய் என்னதான் முற்றினாலும் தேங்காப்பழம் என்று சொல்வதில்லை, தேங்காய் என்றே சொல்கிறோம் எனவே காய் வேண்டாம் என்றால் இட்லி தோசைக்கு தேங்காய் சட்னி என்ற ருசியான சைட் டிஷ் நமக்கு கிடைத்திருக்காது :-))

----------------

Saturday, May 19, 2012

"வசூல்ராஜா எம்பிபிஸ்"கள் இனியாவது கிராமத்திற்கு வருவார்களா?



இந்தியாவில் குறிப்பிட்ட அளவுக்கு மருத்துவக்கல்லூரிகள் இருந்தாலும் மக்கள் தொகை விகிதாச்சார அடிப்படையில் தேவையான மருத்துவர்களை உருவாக்கும் அளவுக்கு கல்லூரிகளின் எண்ணிக்கை இல்லை எனலாம் ,மேலும் உருவாகி வரும் மருத்துவர்களும் நகரத்திலேயே தங்கி விடுகிறார்கள் எனவே கிராமப்புரங்களில் மருத்துவ வசதி நிலைமை ரொம்பவே மோசம்.


தேவையான மருத்துவர்களை உருவாக்கவே அரசு மருத்துவக்கல்லூரிகளை உருவாக்கி ,மருத்துவப்படிப்பை குறைவானக்கட்டணத்தில் வழங்கி வருகிறது. ஆனால் கிராமங்களுக்கு மருத்துவர்கள் பணிப்புரிய செல்வதேயில்லை, அனைவரும் வருமானம்,வசதி இன்னப்பிற காரணங்களை முன்னிட்டு நகரங்களில் தங்கி விடுகிறார்கள்.

தனியார் மருத்துவக்கல்லூரியில் படிக்க வேண்டும் எனில் குறைந்தது 25 லட்சம் ஆகும்,ஆனால் அரசு மருத்துவக்கல்லூரிகளில் சில ஆயிரங்களில் மருத்துவப்படிப்பை முடித்துவிட்டு கிராமங்களில் அரசு மருத்துவராக பணி நியமனம் செய்தால் செல்ல மறுக்கிறார்கள்,இப்பிரச்சினை நீண்டகாலமாகவே இருக்கிறது, எனவே மருத்துவ மாணவர்கள் கிராமப்பணி செய்வதை கட்டாயம் என சட்டம் கொண்டு வர இருப்பதாக மத்திய சுகாதார நலத்துறை அமைச்சர் குலாம் நபி ஆசாத் தெரிவித்துள்ளார்,.

செய்தி:


டெல்லி: மருத்துவ மாணவர்கள், கிராமப்புறங்களில், ஓராண்டு பணியாற்ற வேண்டும் என்பதை கட்டாயமாக்கப் போவதாக மத்திய சுகாதார அமைச்சர் குலாம் நபி ஆசாத் கூறியுள்ளார்.

செய்தி சுட்டி;

இதுதொடர்பாக, மக்களவையில் குலாம்நபி ஆசாத் பேசியதாவது: கிராமப்புறங்களில் 3 ஆண்டுகள் பணியாற்றினால், அவர்கள் மருத்துவ முதுநிலைப் படிப்பில் சேர 50% இடஒதுக்கீடும், ஓராண்டு பணியாற்றினால் 10 மதிப்பெண்களும், பின்தங்கிய கிராமங்களில் பணியாற்றினால் 30 மதிப்பெண்களும் வழங்கப்படும் என்ற அறிவிப்பை அரசு ஏற்கனவே வெளியிட்டிருந்தது.

ஆனால், இவ்வளவு சலுகைகளை அறிவித்தாலும்கூட, கிராமப்புறங்களில் பணியாற்ற மருத்துவ மாணவர்கள் முன்வரவில்லை. எனவேதான், கிராமப்புறங்களில் பணியாற்றுவதை கட்டாயமாக்கும் நிலை வந்துள்ளது.

சமீபத்தில் சென்னை வந்த மகாராஷ்டிர மருத்துவக்கல்வி அமைச்சர் அவர்கள் மாநிலத்தில் உள்ள சட்டம் பற்றிக்கூறியது....

சென்னை:""எங்கள் மாநிலத்தில், அரசு மருத்துவக் கல்லூரியில் படித்தவர்கள், கிராமப்புறங்களுக்குச் சென்று பணியாற்றவில்லை எனில், அதிகபட்சமாக இரண்டு கோடி ரூபாய் வரை அபராதம் செலுத்த வேண்டும்,'' என, மகாராஷ்டிர மருத்துவக் கல்வி அமைச்சர், விஜய்குமார் காவித் கூறினார்.

News link-2

மத்திய அரசு சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது பல காலமாய் ஆனால் சிலர் எதிர்ப்பு தெரிவித்தால் பின் வாங்கிவிடும், எனவே மத்திய அரசை நம்பாமல் தமிழக அரசு , மகாராஷ்டிர மாநிலத்தினை முன் மாதிரியாகக்கொண்டு மருத்துவர்கள் கட்டாய கிராம சேவை செய்ய வேண்டும் என சட்டம் கொண்டு வரலாம், எது எதற்கோ அதிரடியாக செயல்படும் அம்மையார் இவ்விஷயத்தில் இரும்புக்கரமோ ,சாட்டையோ சொடுக்கினால் மக்களுக்கு பயன் அளிக்குமே.

இனியாவது வசூல் ராஜா எம்பிபிஎஸ்கள் பணியாற்ற கிராமத்திற்கு போக முன் வருவார்களா?

மருத்துவ மாணவர்களின் கிராம புறக்கணிப்பு பற்றி 2007 இல் நான் எழுதிய பதிவு,


--------------

பின்குறிப்பு:

தகவல்,படங்கள் உதவி,

கூகிள்,தினமலர்,சுலேகா.காம்,இணைய தளங்கள்,நன்றி!

*****

Monday, February 27, 2012

என்ன கொடுமை சார் இது-3





சாருவின் பீற்றல்!

”மக்யா நாளே…”
 February 25th, 2012
/மக்யா நாளே //

சூப்பரான வார்த்தை பிரயோகம் சாரு.
இதனாலெல்லாம் தான் நான் எல்லோரிடமும் சொல்வது சாரு வின் எழுத்து நடைக்கு நிகர் இங்கு யாரும் இல்லை என்று.
இந்த ”மக்யா நாளே ” என்ற வார்த்தை கொங்கு பகுதியில் ,அதுவும் அதிகமாக கரூரின் கிராமப் பகுதியில் தான் அதிகம் பயன்படுத்துகிறார்கள். அதுவும் குறிப்பாக கொங்கு வெள்ளாள கவுண்டர் சமூகத்தில் தான் அதிகம். நான் கொங்கு வெள்ளாள கவுண்டர் ஜாதியை சார்ந்தவன் தான் . நான் இங்கு என் ஜாதியை குறிப்பிட்டு சொன்னதற்காக என்னை தவறாக நினைத்துக்கொள்ள வேண்டாம். ஒரு தகவலுக்காக சொன்னேன்.
இன்னும் எங்கள் கிராமத்து பெண்கள், என் அம்மா கூட இந்த வார்த்தையைப் பயன் படுத்துவார்கள். அவர்கள் இந்த வார்த்தையையே சற்று மாற்றி ” மக்யா நேத்தே ”என்று சொலவார்கள்.  ஆனால் உரை நடையில் அதுவும் கட்டுரையில் இந்த வார்த்தையை ”மக்யா நாளே ” என்று எழுதுவதே அந்த வார்த்தையின் உணர்ச்சியின்  தீவரத்தை கொடுக்க சரியாக இருக்கிறது.. . நன்றி சாரு.
—————-
கரூர்.
நண்பருக்கு,
என் அம்மா என்ன ஜாதி என்று சொன்னதே இல்லை.  எப்போது கேட்டாலும் ஏதாவது ஒரு ஜாதிப் பெயரைச் சொல்லுவார்கள்.  பர்மாவிலிருந்து வந்த என் அம்மாச்சி மேலே ரவிக்கை போட்டு நான் பார்த்ததில்லை.  காதில் மிகப் பெரிய ஒரு பாம்படம் தொங்கும்.  செட்டிநாட்டுப் பக்கத்தில் அவர்களுக்கு நிறைய உறவுக்காரர்கள் இருந்தார்கள்.  என்னால் அம்மாவின் ஜாதியை யூகிக்க முடியவில்லை.  அம்மாவின் அப்பா பர்மாக்காரர்.  அதனால் ஜாதி பற்றிய பேச்சே இல்லை.  என் அம்மாச்சி தான் மக்யா நாள் என்று சொல்லுவார்கள்…
சாரு

சாரு--மக்யா நாளே
****

மாமல்லனின் பழைய பதிவு:

அவதூறுகள் ஏன்? - ஜெயமோகன்
February 13th, 2011

//இணையத்தில் கூட ஜெயமோகனின் கொடி அவர் சொல்லும் அளவிற்கு எல்லாம் ஒன்றும் பட்டொளி வீசிப் பறக்கவில்லை, அலெக்ஸா ரேட்டிங்கில் சவுக்கு, சாரு நிவேதிதா, வினவு என பலர் முன்னிலையில் இருக்கின்றனர், அவர்களுக்கெல்லாம் மிகப்பின் தங்கியே (நான் கூறியது சில மாதங்களுக்கு முன். அந்த சமயத்தில் ஜெயமோகன் 14,000, சாரு 7,000, வினவு 8,000 என்றிருந்தனர்) என ராயப்பேட்டைப் பாலத்திற்கு அடியில் வசிக்கும் ஜெமோவிற்கும் எனக்குமானப் பொது நண்பரிடம் சாதாரணத் தகவலாக, கூறினேன். அதற்கு மக்யா நாளுக்கு மக்யா நாள் சிவராமன் என்பவர் இதைக் கேள்வியாய்க் கேட்கிறார் அவர் வலைபூவில். ஆதெள கீர்த்தனாரம்பத்திலே கேபிள் சங்கர் தான் நெம்பர் ஒன்......மஹாஸ்வாமிகள் விளக்கவுரை நல்கினார்.  இதற்குப் பெயர் பொச்சரிப்பா இல்லையா? இல்லையில்லை, ஓ! அரித்துக்கொண்டே இருக்கும் பொச்சா?//
mamallan

மாமல்லன் -மக்யா நாளே
*****

சாரு இந்த பிப்ரவரியில் "மக்யா நாளே" என்ற சொல்லாடலுக்காக அவரது அல்லக்கை மூலம் கடிதம்/லெட்டர் போட வைத்து(சுய புனைவா)  அவரது வட்டார மொழியாளுமைக்கு பாராட்டுப்பத்திரம் வாசித்துக்கொள்கிறார்.

ஆனாலும் விதி வலியது ஆச்சே ,அந்த மக்யா நாளு சொல்லாடலை போன பிப்ரவரியிலே மாமல்லன் ஒருப்பதிவில் பயன்ப்படுத்திய ஒன்று தான்.

மக்யா நாளுக்கு மாமல்லன் ஒன்றும் காப்புரிமையாளர் அல்ல ஆனால் அப்படி சொல்லாடல் கையாண்டேன் என பீற்றிக்கொள்ளவில்லை . ஆனால் சாருவோ ஒத்த சொல்லுக்கே என்னே என் மொழியாளுமைனு அல்லக்கை நொல்லக்கைனு கூட்டு சேர்ந்து கும்மியடிக்கிறார் :-))

வட்டார மொழி சொல்லாடலில் பின்னிப்பெடல் எடுக்கும்.கி.ராஜநாரயணன் எல்லாம் படித்திருப்பாரா அல்டிமேட் எனத்தெரியவில்லை.

சாருவை  விடாமல் நொங்கெடுப்பவர் மாமல்லன் அதனால் அவரை புரூஃப் ரீடர், விக்கி லீக்ஸ் விமல் என்றெல்லாம் வசைப்பாடிக்கொண்டிப்பார் கடைசியில் அவர் கிட்டேவே ஆட்டையப்போட்டு பீற்றிக்கொள்கிறார், இன்னும் மாமல்லன் கண்ணில் இந்த பீற்றல் படவில்லைப்போலும் ,பட்டதும் ஸ்கிரீன் ஷாட்டுடன் ஒரு ஆப்பு வரும் :-))

இன்னொரு முக்கியமான  டவுட், சாரு அஞ்சலகத்துறை ஊழியராக பணிப்புரிந்தவர்  , 70 களில் பணிக்கு சேர்ந்திருக்கலாம், ஆனால் இப்போ எனக்கு என்ன ஜாதினே தெரியாது சொல்லிக்கிறார், அப்போ 70 லவே ஜாதி இல்லைனு சொல்லி வேலைக்கு சேர்ந்தாரா இல்லை அதுக்கு முன்னரே பள்ளியில் ஜாதிப்போட்டுக்காம சேர்ந்து படிச்சாரா? அப்படி உண்மையில் செய்திருப்பாராயின் இம்மாம் பெரிய புரட்சிய செய்துவிட்டு அமைதியா இருக்கும் அந்த நல்ல உள்ளத்தை பாராட்ட வார்த்தைகளே இல்லை :-))

ஆப்பை யாரும் நமக்கு வைப்பதில்லை நாமா தான் ஆப்பு மேல போய் குந்துகிறோம் :-))

என்ன கொடுமை சார்(ரு) இது!

--------------

சட்டம் என்ன செய்யும்?

2ஜி ஊழல் இந்தியாவின் சரித்திர சாதனைகளில் ஒன்று, ஊழல் உண்மை என்பதாக கருதி 122, 2ஜி உரிமங்களும் இரத்து செய்யப்பட்டு தலா 5 கோடி அபராதமும் விதிக்கப்பட்டு நீதி நிலை நாட்டப்பட்டது.

பொது புத்தியில் நீதி வென்றதாக தோன்றினாலும் உண்மையில் வென்றதா?

டிபி ரியாலிட்டி ,யுனிடெக், போன்ற நிறுவனங்களின் உயர் அதிகாரிகளும் ,உரிமையாளர்களும் உள்ளே போய் வெளியே வந்தார்கள்,


ஊழலுக்கு காரணமான ஆ.ராசா, அவரின் ஊக்க சக்தி கனிமொழி , இடைத்தரகர் நீரா ராடியா எல்லாம் உள்ளே போய் வந்தார்கள்(ராசா மட்டும் கோட்டையில்)

ஆனால் பாருங்க டாடா டெலி சர்வீசஸ், ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன், ஆதித்ய பிர்லா, ஏர்செல் , ஏர் டெல், வீடியோ கான் போன்றவற்றின் உரிமையாளர்கள் மட்டும் உள்ளே போகவேயில்லை, அங்கே மட்டும் அதிகாரிகளோடு வேலையை முடித்துக்கொண்டது நீதித்துறை, அப்படினா இவங்க எல்லாம் உத்தம சீலர்கள் , அதிகாரிகளா முடிவு செய்து தப்பு செய்து விட்டார்களா?

சரி அது போகட்டும் அது என்ன மை லார்ட் 5 கோடி தண்டத்தொகை அதெல்லாம் ஆ.ராசா பி.ஏ க்கே டிப்ஸ் ஆக கொடுத்திருப்பார்கள் நம்ம உத்தம வியாபாரிகள். அதை போய் தண்டமா கட்ட சொன்னா அவங்களுக்கு வலிக்கவா போகுது.

ஆல மரம்,அரச மரத்தடி நாட்டாமைகள் எல்லாம் மைனர் குஞ்சு ரேப் செய்தால் இப்படித்தான் குத்தத்த  ஒப்புக்கிறியா , னு கேட்டுட்டு ஒப்புக்குக்கிறேன் சொல்லீட்டா சர்..சர் மைனர் குஞ்சு  செஞ்ச தப்ப ஒத்துக்கிட்டு மன்னிப்பு கேட்டுக்கிட்டதால அவருக்கு 101 ரூவா அவராதம் விதிக்குது இந்த பஞ்சாயத்துனு  தீர்ப்பை சொல்லிட்டு  கெம்பீரமா துண்டை உதறி  தோளில் போட்டுக்கிட்டு போவார் நாட்டாமை அத விட காமெடியா இருக்கு இந்த 5 கோடி அபராதம் :-))

ஆயிரக்கணக்கான கோடி ஊழல் ஆனால் அபராதம் அஞ்சு கோடி தான் , இப்படி இருந்தா எல்லாம் ஊழல் செய்துவிட்டு மாட்டிப்போம்னு பயப்படாம அபராதம் கட்டிக்கலாம்னு துணிச்சலா களம் இறங்கிட மாட்டாங்க? மைனர் குஞ்சு வேற 101 ரூபாய இப்பவே பாக்கெட்ல வச்சுக்கிட்டு அடுத்த வேட்டைக்கு அலையறாராம் :-))

திறந்த சந்தையான அமெரிக்காவில் சில நிறுவனங்கள் ஒன்று கூடி கார்டெல் அமைத்து விலையைக்கட்டுக்குள் வைத்து சந்தையை வசப்படுத்தினாலே மில்லியன் கணக்கில் அபராதம் போடுகிறார்கள்.

டிராம் எனப்படும் மெமரி சிப் விலையை செயற்கையாக கட்டுப்படுத்திய குற்றத்திற்கு சாம் சங் 90 மில்லியன் டாலர்கள் அபராதம் கட்டியது.
சுட்டி:http://www.dailytech.com/Samsung+Fined+90+Million+for+DRAM+Price+Fixing/article6016.htm"> சாம்சங்க்

எல்சிடி டிவிக்களின் விலையை நிர்ணயிக்க முயன்றதால் சாம் சன்ங்க், எல்ஜி ,ஷார்ப் இன்னும் சிலர்  என மொத்தமாக 585 மி.டாலர் அபராதம் கட்ட ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர்.

சுட்டி:http://www.theinquirer.net/inquirer/news/2130848/samsung-sharp-chimei-pay-millions-lcd-price-fixing"> எல்சிடி டீவி அபராதம்.

எல்லா நாட்டிலும் ஊழல் செய்யவோ விதி மீறவோ வழியை தேடவே செய்கிறார்கள் வியாபாரிகள்,ஆனால் மாட்டினால் ஊழலுக்கு ஏற்ற தண்டனை,அபராதம் அங்கெல்லாம் உண்டு. ஆனால் இந்தியாவில் தண்டனை/அபராதம் என்பது ஊக்க மருந்தாக இருக்கிறதே...

என்ன கொடுமை சார் இது!

---------

குற்றமும் பின்னணியும்.



#சென்னைப்புற நகரில் ஒரு பெண்ணை  அவரின் ஆண் நண்பரும் இன்னும் சில கல்லூரி மாணவர்களும் ஒன்று கூடி பாலியல் பலத்காரம் செய்ததாக ஒரு செய்தி,

#வங்கிக்கொள்ளையில் ஈடுப்பட்டு துப்பாக்கி சூட்டில் கொல்லப்பட்ட ஒருவர் சென்னை புற நகர நிகர் நிலை பல்கலை மாணவர் என்ற மற்றொரு செய்தி,

இவை எல்லாம் படிப்பாளிகளின் குற்றங்களாக கண்ணில்ப்பட்டவை, இதற்கு எல்லாம் என்னக்காரணம்.

பொதுவாக தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகளை விட  நிகர் நிலைப்பல்கலையில் பயில்வோரே அதிக அளவில் அடாவடிகளில் இறங்குகிறார்கள் ,

தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகளில் 50 % அண்ணாப்பல்கலை கலந்தாய்வின் மூலம் சேர்கிறார்கள், பெரும்பாலும் மத்தியவர்க்க மாணவர்கள், படிக்க வேண்டிய கட்டாயம்,தேவை உள்ளவர்கள்.மீதி 50%  கட்டண சேர்க்கை, அவர்கள் கொஞ்சம் சுமாராண மாணவர்கள் அப்படி இப்படி இருப்பார்கள் ஆனால் எப்படி பார்த்தாலும் தமிழ் நாட்டு மாணவர்கள் தான் அதிகம்.

ஏன் எனில் அண்ணாப்பல்கலை விதிப்படி 15%  மேல் பிற மாநில மாணவர்களை சேர்க்க முடியாது.

ஆனால் இந்த நிகர் நிலைப்பல்கலைகளுக்கு எந்த கட்டுப்பாடும் இல்லை,யுஜிசி கட்டுப்பாடு எல்லாம் பெயரளவிலே. அவர்கள் விருப்பம் தான் வெளி மாநிலம், வெளிநாடு யார் வேண்டுமானாலும் சேரலாம் ஜஸ்ட் பாஸ் ஆனால் போதும்  காசு கொடுத்தால் சீட். எல்லாவற்றுக்குமே விலை அங்கே.

இப்படி 100 சதவீத வியாபாரமாக இருக்கும் நிகர் நிலைப்பல்கலையில் மாணவர்களை கண்டிப்பது என்பது பேச்சுக்கு கூட இருக்காது, ஏன் எனில்  எல்லாம் காசு கொடுத்து சேர்ந்த செல்லப்பிள்ளைகள் ஆச்சே.

ஒரு வெளி மாநில மாணவன் அவன் மாநிலத்து மாணவர்களை கொண்டு வந்து சேர்த்தால்  நிர்வாகமே கமிஷன் கொடுக்கிறது. இப்படிப்பட்ட புரோக்கர் வேலையில் மாணவர்களிடையே போட்டி வந்து அடி தடி எல்லாம் சகஜம்.

அங்கு நடக்கும் தேர்வுகள் செம கேலிக்கூத்து , ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட் என்பது போல தேர்வு நடத்தி ஃபெயில் ஆக்குவார்கள், அப்புறம் பார்க்க வேண்டியவர்களை பார்த்து வெட்ட வேண்டியதை வெட்டினால் பாஸ்.

பணம் கறக்கவே ஃபெயில் ஆக்குவார்கள்.எவ்வளவு மக்காக இருந்தாலும் 90% மதிப்பெண் உடன் ஆல் கிளியராக படிப்பு முடிக்க உத்திரவாதமான ஒரே இடம் நிகர் நிலைப்பல்கலைகளே, அதனாலேயே வெளிமாநில மாணவர்கள் போட்டிப்போட்டுக்கொண்டு தமிழக நிகர்நிலைப்பல்கலையில் சேர்கிறார்கள்.

நண்பன் படம் போல  ஆள் மாறாட்டம் எல்லாம் அரதப்பழசு , கை நாட்டா இருந்தாலும் கைல காசு இருந்தா பொறியியல் பட்டம் கிடைக்கும் :-))

பணக்காரர்களை படுத்தாமல் பட்டதாரிகள் ஆக்க அரும்பாடு பட்டு சேவை செய்பவர்களே கல்வி தந்தைகள் :-))

இது போன்ற நிகரில்லா பல்கலையில் பயிலும் கண்மணிகள் பெரும்பாலும் அக்கம் பக்கத்தில் வீடு /ஃப்ளாட் வாடகைக்கு எடுத்தே படிக்கிறார்கள்,அதுவே குற்ற செயல்களில் ஈடுபட முதல் படியாகிறது.

பெரும்பாலும் இரவுகளில் உற்சாக பானத்துடன் , பாட்டை அலறவிட்டு அமளி துமளி செய்வார்கள், அவ்வப்போது பெண் நண்பர்களுடன் குருப் ஸ்டடி வேறு செய்கிறார்கள் :-))

இதில் பெரிய காமெடி என்னன்னா அந்த பொண்ணுங்க யாருனு கேட்டால் பிரண்டு இல்லைனா ரூம் மேட் சிஸ்டர்னு சொல்வாங்க :-))

புறநகர்ப்பகுதிகளில் பேச்சிலர் , அதுவும் மாணவர்களுக்கு என்றே சிலர் வீடு,ஃப்ளாட் வாங்கிப்போட்டுள்ளார்கள் , சாதாரணமாக 3000 வாடகை என்றால் இவர்களுக்கு தலைக்கு 2000 என்று எப்படியும் 8000 தீட்டி விடுவார்கள் வீட்டு உரிமையாளர்கள். இவர்களாலேயே புற நகரிலும் வீட்டு வாடகை ஏறிவிட்டது.

காசுக்கு ஆசைப்பட்டு உரிமையாளர்கள் மாணவச்செல்வங்கள் என்ன செய்தாலும் கண்டுக்கொள்வதில்லை அக்கம்பக்கத்தார் புகார் செய்தாலும் காதில் ஏறாது.

வீட்டு வாடகை,உணவு, பைக் பெட்ரோல்,செல்போன் பேச்சு, கேளிக்கை செலவு என அதிகம் செலவாகிறது,வீட்டில் இருந்து எவ்வளவு பணம் அனுப்பினாலும் ஒரு வாரம் தான் ஓடும் இவர்களுக்கு, அவர்களை  பொறுத்து பணம் இல்லை எனில் பிணம்  தான் சொகுசாக என்ஜாய்  செய்ய முடியாது என்பதாலே இது போன்ற மாணவர்கள் சின்ன சின்ன குற்றங்கள் செய்து பின்னர் பெரிய அளவிலும் செயல்படப்போய் குண்டடிப்படுகிறார்கள்.

புற நகர்ப்பகுதிகளில் மாணவர்கள் சிலர் செல் போன், லேப் டாப் போன்றவற்றை செல் போன் கடைகளில் விற்பது சகஜம் , கடைக்காரனும் மலிவு விலைக்கே வாங்குவான், காரணம் அவை எல்லாம் சக மாணவர்களிடமே ஆட்டைப்போட பட்டவை.

மேலே செய்தியில் அடிப்பட்ட இரண்டு குற்ற சம்பவங்களும் வெளியில் வீடு எடுத்து தங்கியிருந்த மாணவர்களாலேயே நடந்துள்ளது.

ஏன் கல்லூரியில் விடுதியில்லையா என்ன ? அத்தனைப்பேருக்கும் இருக்காது, இருந்தாலும்  பணக்கார மாணவர்களுக்கு பிடிக்காது. வசதியாக விருப்பம் போல இருக்க வெளியில் வந்து, ஆடம்பரமாக செலவு செய்ய பணம்  இல்லாமல் குற்றங்களில் ஈடுபடுகிறார்கள்.பணத்தட்டுப்பாடு இல்லை எனில் பெண்ணை கூட்டாக பாலியல் பலத்காரம் செய்கிறார்கள்.

சென்னையை சுற்றியுள்ள சில நிகர் நிலைப்பல்கலைகளை இழுத்து  மூடினாலேயே போதும் இது போன்ற செய்திகள் நின்றுவிடும். அதுவும் பொத்தேரியில் ஒரு நிகர் நிலைப்பல்கலை இருக்கு அங்கு பயிலும்  சில மாணவிகள் இரயில்வே டிராக் கடக்கும் போது அடிப்பட்டு சாவுனு செய்தி வரும் ஆனால உண்மையில் அது தற்கொலையாக இருக்கும்.மாணவர்களைப்போன்றே  மாணவிகளும்  சீரழிந்து போனதே காரணம். போதை,மது,மாது எல்லாம் கைவரப்பெற்ற அதிஷ்டசாலி மாணவர்கள் அவர்கள். இப்போது என்கவுண்டர் ஆன நபரும் பொத்தேரி மாணவரே.

காசு ஒன்றே குறியாக செயல்ப்படும் அக்கல்வி நிலையத்தை நடத்துபவர் சேர்த்த பணத்தை பாதுகாக்கவே அரசியல் கட்சி ஒன்றை ஆரம்பித்து போஸ்டர் ஒட்டிக்கொண்டு திரிகிறார்.

என்ன கொடுமை சார் இது!

---------

note:image courtsy google image.

Saturday, February 11, 2012

இரண்டு சம்பவங்கள்!





            இரண்டு சம்பவங்கள்!

(பட உதவி :கூகிள் படங்கள்,நன்றி)

சமிபத்தில் செய்தித்தாள்களிலும், பதிவுகளிலும் இரண்டு சம்பவங்களைப்பற்றி பெருங்கவலையுடன் பேசப்பட்டது, படுகின்றது. உண்மையில் கவனிக்கப்படவேண்டிய, கவலைப்பட வேண்டிய ஒன்றே அவை , ஆனால் அச்சம்பவங்களின் அடிப்படையை யாரும் நோக்காமல் இப்போ காலம் கெட்டுப்போச்சு, முன்னைப்போல இல்லை, எல்லாம் கலிகாலம் என்பதாகவே ஊடகங்களின் பேச்சும் , மக்களின் பார்வையும் இருப்பதாகவே எனக்கு படுகின்றது.

சம்பவம் ஒன்று:பலிவாங்கிய இந்தி!

சென்னைப் பாரி முனைப்பகுதியில் உள்ள ஒரு தனியார்ப்பள்ளியில் ஒன்பதாம் வகுப்பு மாணவர் ஒருவர் அவரது இந்தி ஆசிரியை அவர்களை ஒரு இருபது ரூபா கத்தியினால் 7 முறை குத்திக்கொன்றுவிட்டார்.

காரணம் இந்திப்பாடத்தில் குறைவாக மதிப்பெண் வாங்கியதாக பெற்றோருக்கு தகவல் குறிப்பு/ முன்னேற்ற அட்டை/புத்தகத்தில் குறிப்பு எழுதி அனுப்பிவிட்டார் ஆசிரியை.

இதில் யார் குற்றவாளி , மாணவனா, ஆசிரியையா, பெற்றோரா, பள்ளியா , சமூகமா?

என்னைப்பொருத்தவரை பெற்றோரே முதன்மையான குற்றவாளி என்பேன்!

ஏன் எனில் நமது பள்ளிக்கல்வியில் தமிழ் தவிர அனைத்துப்பாடங்களும் அந்தந்த வகுப்புக்கு கட்டாயப்பாடம் ஆகும். தமிழ் அல்லது வட்டார மொழி என்பது மட்டும் விருப்ப பாடம் ஆகும்.

தமிழ் நாட்டில் மும்மொழிக்கல்வி இல்லை. பெரும்பாலான பெற்றோர்கள் வீட்டில் ,வெளியில் தமிழ்ப்பேசுகிறோம் அதுவே போதும் , அதை வேறு தனியாக படிக்கனுமா, அதுக்கு புதுசா ஒரு மொழி கற்றுக்கொண்டால் எதிர்க்காலத்துக்கு நல்லது என நினைக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.பெரும்பாலும் கட்டணம் செலுத்தி தனியார் பள்ளிகளில் படிக்க வைக்கும் பெற்றோர்களின் நிலை இதுவே.

எனவே இப்படி ஆசைப்படும் பெற்றோர்களை கவர பல தனியார்ப்பள்ளிகளும் விருப்ப மொழிப்பாடமாக தேர்வு செய்ய தெலுங்கு, இந்தி , உருது, சமச்கிருதம், பிரெஞ்ச், ஜெர்மன், எனப் பல மொழிகளும் வைத்துள்ளார்கள்.எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு பிற மொழி பயிற்றுவிக்க வசதி இருக்கோ அவ்வளவு பெரியப்பள்ளி அது :-))

தற்கால கல்விச்சூழலில் ஒரு ஒன்பதாம் வகுப்பு மாணவன் ஒருவனால் தனது விருப்ப மொழிப்பாடம் எது என்பதை தீர்மானிக்கும் உரிமை இல்லாதவனே.
தனது புத்திரனை பன்மொழி வித்தகனாக உருவாக்க ஆசை அல்லது பேராசைப்பட்ட ஒரு பெற்றோர், தமது மகனுக்கு எது எளிதில் வரும் என்பதை மறந்து விட்டு அந்நியமான இந்தியை படிக்க திணிக்க ஆசைப்பட்டதின் விளைவே , அவனை இளங்கொலைக்காரான் ஆக்கிவிட்டது.

இப்போது பெரும்பாலும் தனியார் பள்ளிகளில் எல்லாம் வீட்டுக்கு அஞ்சலட்டை மூலம் மாதம் ஒரு முறை மாணவரது கல்வி, வகுப்பு அறை நடவடிக்கை குறித்து அனுப்பிவிடுகிறார்கள், மேலும் ஒரு சிறிய புத்தகம் போட்டு நடவடிக்கை, மற்றும் பெற்றோருக்கு தெரிவிக்க வேண்டிய தகவல் என எழுதி மாணவரிடம் கொடுத்து அனுப்பிவிடுகிறார்கள். அதில் கையொப்பம் வேறு பெற்றோர் இட்டு அனுப்ப வேண்டும், சந்திக்க சொல்லி தகவல் இருந்தால் போய்ப்பார்க்க வேண்டும்.

இது ஏன் எனில் பள்ளியில் மாணவரது செயல்ப்பாடு, முன்னேற்றம் குறித்து பெற்றோர் உடனக்குடன் தெரிந்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே.இதுப்போல கிடைக்கும் தகவலின் அடிப்படையில் பெற்றோர்கள் மாணவருடன் பேசி அவரது பிரச்சினை, விருப்பம் என்ன எனக்கேட்க வேண்டும். அது தான் தகவல் அளிக்கும் முறையின் நோக்கமே?

ஆனால் நடைமுறையில் என்ன நடக்கிறது, இந்தியில் தேர்வாகவில்லை, குறைவான மதிப்பெண் என குறிப்பு வந்தால், அம்மாவோ/அப்பாவோ பெல்ட், ஸ்கேல் , துடைப்பக்கட்டை இன்ன பிற வஸ்துகளைக்கொண்டு நாலு விளாசு விளாசிவிட்டு, எப்போ பாரு கார்ட்டூன் டீவி, விளையாட்டு, ஒழுங்கா படிக்க துப்பில்லைனு வசவு கூடவே பக்கத்துவிட்டு அருணைப்பாரு , உன் வயசு தான் கிளாஸ் ஃப்ர்ஸ்ட் வரான்னு அவங்க அம்மா என்னா பெருமையா சொல்லிக்கிறாங்க என்று நீட்டி முழக்கி இன்னும் நாலுப்போடும் பெற்றோரே மிக அதிகம்!

இப்படி பெற்றோரிடம் உதையும் , திட்டும் வாங்கிய பிறகு மாணவனுக்கு பெற்றோர் மீது வெறுப்பு வரும் ஆனால் காட்ட முடியாது, அதை விட ஒப்பீட்டுக்கு சொல்லப்படும் பக்கத்து விட்டு பையன் மீது இன்னும் வெறுப்பு வரும் :-))

பள்ளி மேலும் கல்வி மேலும் வெறுப்பு வரும், கடைசியாக இதுக்கெல்லாம் காரணம் இந்த வாத்தியார் தானேனும் வெறுப்பு , கோவம் வரும் .

இது போன்ற மனச்சூழலுக்கு ஆளாகாத மாணவர்களே இல்லை எனலாம், 90 சதவீத மாணவர்களுக்கு இது போன்ற மன அழுத்தம் வருகிறது. ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் மனதுக்குள் புழுங்கிக்கொண்டு என்ன செய்வது எனத்தெரியாமல் அப்படியே வாழ பழகிக்கொள்கிறார்கள்.

மேலும் இத்தகைய நெருக்கடி முன்னர் எல்லாம் 10 ஆம் வகுப்புக்கு பின்னர் தான் வரும் ஆனால் இப்போது முன்னரே 9 ஆம் வகுப்பிலேயே வருகிறது,ஏன் ?எல்லாம் பெற்றோரின் அதிகப்படியான எதிர்ப்பார்ப்பும், அதனை பயன்ப்படுத்தி பணம் செய்ய துடிக்கும் தனியார் கல்வி நிலையங்களின் போக்குமே காரணம் ஆகும்.

இன்றைய காலக்கட்டத்தில் ஆசிரியர்ப்பணி என்பதும் சேவை என்ற நிலை மாறி தொழில் என்றே ஆகிவிட்டது. தனித்தனியே கவனம் செலுத்தி குறைக்கேட்டு பாடம் நடத்துவது எல்லாம் வழக்கொழிந்து விட்டது. பாடம் நடத்துதல், சிலபஸ் முடித்தல், தேர்வு வைத்தல் என ஒரு சடங்கு மட்டுமே பள்ளியில் ஒரு ஆசிரியரின் பணியாகப்பார்க்கப்படுகிறது.அதுவே நிர்வாகத்தின் குறிக்கோளும் கூட. ஒரு மாணவரின் மேம்பாடு , ஒழுக்கம் என்பது பெற்றோர்களின் மீதே மறைமுகமாக திணிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் அதனை எத்தனைப்பெற்றோர்கள் உணர்ந்த்திருப்பார்கள்? பெரும்பாலானா பெற்றோர்களின் எண்ணம் எப்படி எனில் நல்ல பள்ளியில் சேர்த்து இருக்கேன் , இவன் வயசுப்பசங்க எல்லாம் நல்லாப்படிக்கும் போது இவனுக்கு என்னக்கேடு என்றே நினைப்பார்கள்.

புரியாத ஒரு மொழியை ஏக் காவ் மே ஏக் கிசான் ரக தாதானு படிறா என்று சொன்னால் எப்படிப்படிப்பான்? அவனா எனக்கு இந்தி விருப்ப பாடமாக எடுத்துக்கொடுனு கேட்டான்,இல்லையே! சரி இந்தில தள்ளியாச்சு, குறைவா மதிப்பெண் வாங்குவதாக தெரிந்தால் என்ன செய்து இருக்க வேண்டும் , தமிழை விருப்ப மொழியாக மாற்றிக்கொடுத்து இருக்கவேண்டும் .அல்லது ஒன்றும் பெருசா மார்க் வாங்க வேண்டாம் இந்தில பாஸ் ஆகிற அளவுக்கு படிச்சா போதும்னு சொல்லி இருக்கனும் பெற்றோர். ஆனால் அப்படி செய்ததாக தெரியவில்லை.

இந்த இடத்தில் பள்ளி நிர்வாகம்/ ஆசிரியர் என்ன செய்திருக்க வேண்டும் , உங்கள் மகனுக்கு இந்தி கற்பதில் சிரமம் இருக்கு எனவே தமிழுக்கு மாற்றி விடுங்கள் என சொல்லி இருக்க வேண்டும். அப்படி செய்யாமல் அவங்க கற்பிக்கும் திறமை மீது அசாத்திய நம்பிக்கை வைத்து, விட்டுக்கொடுக்க மனம் இல்லாமல் தொடர்ந்து இருக்கிறார்கள்.

வீட்டிலும் புரிந்துக்கொள்ளவில்லை, கல்வி நிலையத்திலும் புரிந்துக்கொள்ளவில்லை.மனதில் ஆத்திரமும் வெறுப்பும் மண்டியவனுக்கு பலி ஒரு  அப்பாவி ஆசிரியை.

ஒன்பதாம் வகுப்பு மாணவன் ஒருவன் கல்வியால் ஏற்படும் மன அழுத்தம் ,விரக்தியால் பெரும்பாலும் என்ன செய்வான் எனில் , பள்ளிக்கு செல்லாமல் மட்டம் போடுவான், அல்லது வீட்டில் பள்ளிக்கு செல்லமாட்டேன் என அடம்பிடிப்பான். அதிக பட்சமாக வீட்டை விட்டு ஓடி விடுவான்(ஹி..ஹி..சொந்த அனுபமுண்டு, ஒரு தபா ஓடிப்போய் வந்திருக்கேன்).

தற்கொலை செய்துக்கொள்ளும் எண்ணம் கூட அவ்வயதுக்கு மீறிய செயல் எனும் போது கத்தி வாங்கி ஆசிரியையை கொலை செய்கிறான் எனில் இது போன்ற சிந்தனைகள் எப்படி அவனுக்குள் விதைக்கப்பட்டிருக்கும்.(நான் படிக்கிர காலத்தில் இப்படி நினைத்திருந்தால் ஒரு பத்து பேராவது போய் சேர்ந்திருப்பாங்க).

மேலும் சென்னையில்  பெரும்பாலான மாணவர்கள்/இளம் சிறார்கள் அவர்களை விட பெரியவர்களுடன் நட்பு வைத்திருக்கிறார்கள்.  அவர்கள் பேசு மொழியில் பெரும்பாலும் ங்கோத்தா, பாடு, போடுறா அவன , தூக்கிடுவேன் என்பதே அதிகம் தென்படும்.இது வட சென்னைப்பகுதிகளில் மிக அதிகம்.புரசைவாக்கம் நெடுஞ்சாலையில் ஆனந்தபவன் அருகில் ஒரு மேநிலைப்பள்ளி இருக்கிறது காலையில் போனால் , தெரியும் ,இவர்கள் எல்லாம் மாணவர்கள் தானா என்று கேட்பீர்கள்?


பல இளஞ்சிறார்கள் சவகாச தோஷம் , சினிமா,இணையம் என பிஞ்சில் பழுத்தும் விடுகிறார்கள் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

மேலும் தற்கால ஊடகங்களின் போக்கு எனவும் சொல்லலாம். தொ.கா, திரைப்படம் என அனைத்திலும் வன்முறை ,ஆபாசம்( சினிமாஸ்கோப்  கண்டுப்பிடித்ததே நாபிக்கமலத்தை பெருசா காட்டத்தானோ? )எல்லாமே அளவுக்கு அதிகமாக காட்டப்படுகிறது. ஆனால் அவை யாவும் சமூகத்தில் தினசரி நிகழ்வுகள் சரியான வாழ்வியல் அறமென  நியாயம் கற்பிக்கப்படுவது போல கதை சொல்லி இருப்பார்கள்.

ரேஷன் கடையில் பொருட்கள் இல்லை என சொல்லிவிட்டு வில்லன் கூட்டம் கள்ள மார்க்கெட்டில் விற்கும் அப்போது ஹீரோ பறந்து வந்து அநியாயத்தை தட்டிக்கேட்கும் காட்சியிலும் முதலில் ஓடிவரும் வில்லனின் அல்லக்கையை ஒரே அடியில் வீழ்த்தி கழுத்தை திருகிப்போட்டு விட்டு தாண்டிப்போவார். ஒரு 40 பேரை எலக்டிரிக் போஸ்டை புடுங்கி விளாசுவார். அடுத்தக்காட்சியில் காக்கும் கடவுளே தானைத் தலைவா என மக்கள் கூட்டம் வாழ்த்திப்பாடும். இது போன்றக்காட்சிகள் புரஜக்டர் கண்டுப்பிடித்த காலத்தில் இருந்தே தமிழ் சினிமாவில் வெகு சகஜமப்பா :-))

ஒரு ரெண்டு லிட்டர் மண்ணெணைக்காகவும், 10 கிலோ அரிசிக்காகவும் அடிக்கும் அடியில் பலர் உயிர்போனது போல அடிவாங்கி விழுவதாக ஏன் காட்ட வேண்டும். ஒருவர் கழுத்தை திருகினால் செத்து விட மாட்டார்களா? ஆனால் ஹீரோ கொலை செய்துவிட்டார்னு காட்டாமல் கொண்டாடுவதாக காட்டப்படுவது.மனமுதிர்ச்சி இல்லாத இளஞ்சிறார் வயதில் பார்க்கும் ஒருவருக்கு என்ன தோன்றும்.நாளுப்பேர ரத்தம் வர , மூச்சுப்பேச்சு இல்லாமல் அடிக்கிரவன் தான் நல்லவன்னு நினைக்க தோன்றாதா?

வன்முறையை , வன்முறையாளனை சமூகம் கொண்டாடுவது போல ஊடகங்களில் தொடர்ந்துக்காட்டப்படுவதால் இளம் வயதினருக்கு ஒரு தவறான புரிதலே உருவாகும். இளம் வயதில் கொலை செய்தால் தூக்கு தண்டனைக்கிடையாது என்பது போலவும் , குற்றப்பின்னணி உள்ள கதாபாத்திரத்தை கதாநாயகனாக காட்டுவதாகவும் திரைப்படங்கள் அதிகம் வருகிறது(அவனைத்தான் ஒருத்தி உருகி உருகி காதலிப்பா). அவை குற்றவியல் கல்விபோதனையாகவும், குற்றம் புரிந்தால் தப்பில்லை என்பது போன்ற எண்ணங்களையும் இளம்வயதினர் மனதில் விதைக்கக்கூடும்.

ஒரு புறம் வன்முறை தவறல்ல என்பது போல ஊடக திணிப்பு, மறுபுறம் புரியுதோ இல்லையோ சொல்லிக்கொடுப்போம் மதிப்பெண் எடுக்கணும் என்று செயல்படும் பள்ளிகள், மேலும் பிள்ளைகள் மீது அதிகப்படியான எதிர்ப்பார்ப்பினை சுமத்தும் பெற்றோர் என அனைத்து திசைகளிலும் ஒரு மாணவருக்கு நெருக்கடிகள் மட்டுமே எஞ்சுகிறது.

இங்கு பேசப்படும் சூழல் நடுத்தர மற்றும் கடைநிலை குடும்பம், மாணவர்களுக்கான சூழல். உயர் நடுத்தர, மற்றும் உயர் வசதி குடும்பம், மாணவர்கள் சூழல் வேறு, ஆனால் அங்கு தான் பெற்றோர்கள் சரியாக மாணவப்பருவத்தைக் கையாள்கிறார்களோ என தோன்றுகிறது.நீ +2 பாஸ்  செய்தா போதும் உன்னை டாக்டர் ,எஞ்சினியர் என்ன வேண்டுமோ படிக்க வைக்கிறேன்னு சுதந்திரம் கொடுக்கிறார்கள்.


அப்போ பணம் இருந்தா தான் படிக்கணுமா என்று கேட்கலாம்?  எல்லாருமே படிக்கலாம் ஆனால் ஒரு பந்தயம் போல ஓடிப்போய் ஏன் படிக்க வேண்டும்?


முதலில் அவன் என்னப்படிக்க வேண்டும் என்பதை அவனே தீர்மானிக்கட்டும், எல்லாரும் பொறியியல், மருத்துவம் தான் அவங்க பசங்க படிக்க வேண்டும்னு  நினைப்பதால் தான் கல்வி வியாபாரம் ஆகிடுச்சு. இதில் வெளியில் தெரியாத உண்மை 50 % பொறியியல் பட்டதாரிகளுக்கு வேலை  இல்லை என்பது.MBBS மட்டும் படித்தவரால் 10000 சம்பாதிக்க மூச்சு முட்டுது.ஆனாலும் பொறியியல் , மருத்துவம் படிக்க போட்டி இருப்பதால் இந்தியாவிலேயே மிக அதிக தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகள் தமிழ்நாட்டில் இருக்கு. அதே போல மருத்துவக்கல்லூரிகளிலும் இரண்டாம் இடம்.

பெரும்பாலான மாணவர்கள் இத்தகைய கல்வியியல்  வாழ்விற்கு அடங்கி போக கற்றுக்கொள்கிறார்கள். விதிவிலக்காக யாரேனும் ஒருவர் இப்படி ஆயுதம் தூக்கி விடுகிறார்கள். எனவே நமது சமூகமும், கல்வி அமைப்புகளும், குறிப்பாக பெற்றோர்களும் விழிப்படைய வேண்டிய தருணமிது. கல்வி என்ற சித்தாந்தக்கொள்கையை மறு ஆய்வுக்கு உட்படுத்தவேண்டும்.

பின்குறிப்பு:

# மிக இளம் வயதில் கொலை செய்தார் என்பதே சமூகத்தின் அவலத்தைக்காட்டுகிறது. இளஞ்சிறார் குற்றவாளி என்பதால் அவரது புகைப்படத்தை வெளியிடக்கூடாது என்பது தார்மீகம். எனக்கு தெரிந்து பெரும்பாலும் பத்திரிக்கைகளிலும் வரவில்லை. ஆனால் பதிவர் ஒருவர் எங்கிருந்தோ தேடிப்பிடித்து பொறுப்பற்ற முறையில் அச்சிறுவனின் புகைப்படத்துடன் பதிவிட்டு , சமுகத்தைப்பற்றி ரொம்பவும் கவலைப்பட்டிருக்கிறார் ,அவலத்திலும் அவலம் இது!


பிற்சேர்க்கை: குறிபிட்டவுடன் தக்க புரிதலுடன் அச்சிறுவனின் புகைப்படத்தை பதிவர் நீக்கிவிட்டார். நன்றி http://www.mathavaraj.com/2012/02/blog-post_10.html">மாதவராஜ்!

# ஹி..ஹி!... சம்பவம் இரண்டு அடுத்தப்பதிவில்.